kohorta
z łac.
- grupa, oddział; w staroż. Rzymie oddział wojska, dziesięć kohort składało się na legion.
- jednostka taktyczna w wojsku rzymskim; tu: gromada, zgraja.
- oddział wojska, dziesiąta część legionu.
W lekturach
Po niejakim czasie kilku z przywódców kohort przyszło z oznajmieniem, że pretorianie, napierani przez tłumy, zachowują z największym wysileniem linię bojową i nie mając rozkazu uderzenia nie wiedzą, co czynić.
Indywiduum pobierało w rządzie gubernialnym 20 rubli srebrem miesięcznej pensji, miało całą kohortę „drugorocznych" synów w rozmaitych klasach gimnazjum, miało nadto surducinę wytartą do ostatniej nitki, krótkie spodnie z drelichu wypchnięte na kolanach, buty…
Pomocnicy gospodarzy klas i cały ogół nauczycieli wciągnięty został w pewien rodzaj kohorty policyjno-śledczej.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Syzyfowe prace — tam to słowo pada najczęściej.
- abominacjaz łac.
- kondycjaz łac.
- responsz łac.
- fizjonomiadaw.
- kaptowaćz łac.
- parantelaz łac. parens , parentis : rodzic płci męskiej lub żeńskiej, przodek
- personaz łac.
- admonicjadaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.