Czytam Lektury

grzeczny

daw.

  1. dorzeczny, sensowny, stosowny, na miejscu, jak trzeba itp.
  2. tu w znaczeniu staropolskiego: do rzeczy (k rzeczy).
  3. do rzeczy (od: k" rzeczy), porządny.
  4. wytworny.

W lekturach

Pojadę ja naprzód, miejsce na majdan opatrzę, fortalicję grzeczną zbuduję i domy dla żołnierzy, a też szopy dla koni towarzystwa, które, jako zacniejsze, od zmienności aury zmarnieć by mogły; też studnie pokopię, drogę przetrę, jary z hultajstwa rozbójniczego…
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XXI
— Nie chciałam młodym przeszkadzać, żebyście się sami pierwszym razem nagadali — Grzeczny wydaje się kawaler.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział I
Leżą grzecznych bluźnierców dzieła na stoliku;
Satyry, Ignacy Krasicki · Satyry, część pierwsza — Złość ukryta i jawna
Człowiek grzeczny
Zemsta, Fredro, Aleksander · SCENA CZWARTA
Dwór jest to wybór ludzi, tak mówi świat grzeczny,
Satyry, Ignacy Krasicki · Satyry, część pierwsza — Życie dworskie

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Satyry — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.