Feb a. Febus
mit. rzym., mit. gr., mit. gr., mit. rzym.
- zlatynizowana forma słowa Fojbos (gr.: promienny), przydomka Apolla, boga światła i słońca, opiekuna sztuk; tu: uosobienie boga słońca, który miał objeżdżać na swym ognistym rydwanie ziemię (tu pod imieniem rzym. bogini Tellus a. Tellury). Trzydzieści razy Feba rumaki obiegły Krąg Tellury i przestwór Neptuna : tzn. minęło trzydzieści lat.
- odpowiednik Apolla w mit. gr., bóg światła (tu: synonim słońca); monolog Filona pełen jest dość chaotycznych i pomieszanych odniesień do mitologii, ogólnie mających dotyczyć miłości.
- zlatynizowana forma słowa Fojbos (gr.: promienny), przydomka Apolla, boga światła i słońca, opiekuna sztuk, patrona poetów i pieśniarzy.
W lekturach
Po co mi świecisz, Febie?
«Trzydzieści razy Feba rumaki obiegły
…nie zbyt ciepły oddech porannego wiatru, gdyby nie kolibry i wielkie złote motyle wijące mi się nad głową, gdyby na koniec nie Feb zbyt palący i promienny, co wszystko już wpółzwrotnikową krainę zdradzało, mógłbym sądzić, że spoglądam np.…
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.
- Fortunamit. rzym.
- Erebmit. gr.
- Parkimit. gr.
- Orfeuszmit. gr.
- Akteonmit. gr.
- Jazonmit. gr.
- Wenusmit. rzym.
- siładaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.