Feb a. Febus

mit. rzym., mit. gr.

1. zlatynizowana forma słowa Fojbos (gr.: promienny), przydomka Apolla, boga światła i słońca, opiekuna sztuk; tu: uosobienie boga słońca, który miał objeżdżać na swym ognistym rydwanie ziemię (tu pod imieniem rzym. bogini Tellus a. Tellury). Trzydzieści razy Feba rumaki obiegły Krąg Tellury i przestwór Neptuna : tzn. minęło trzydzieści lat.
2. odpowiednik Apolla w mit. gr., bóg światła (tu: synonim słońca); monolog Filona pełen jest dość chaotycznych i pomieszanych odniesień do mitologii, ogólnie mających dotyczyć miłości.

W lekturach

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Balladyna — tam to słowo pada najczęściej.

• Fortunamit. rzym.
• Erebmit. gr.
• Parkimit. gr.
• Jazonmit. gr.
• Akteonmit. gr.
• siładaw.
• puklerz
• snadniedaw.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.