dybać
daw.
- czyhać na kogoś a. na coś; znajdować kogoś a. coś.
- tu: jechać dążyć.
W lekturach
Po omacku, tuż za odgłosem najcichszych nawet kroków dybał, a tak trafnie pyskować umiał, że mu się żaden najzuchwalszy przechodzień nie oparł i nie sprzeniewierzył!
Chociaż wie, żeś mocniejszy i że z tobą źle zadrzeć, będzie ci na twoje dybał, bo inaczej nie może.
Konno dybie w niebiosy wesoły i krzepki!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Klechdy polskie — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.