Czytam Lektury

durzyć

daw.

  1. zwodzić, oszukiwać.
  2. mamić, ogłupiać.

W lekturach

Głosy ja słyszę, czy bogi mnie durzą».
Antygona, Sofokles · Antygona
Młody rycerz wypytywał trochę o przekupnia relikwii, którego zdybał w drodze, i dowiedział się, iż wielu podobnych oszustów włóczy się po drogach, durząc łatwowiernych ludzi.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dziewiętnasty

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Antygona — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.