drużka
z ukr., z ros.
- przyjaciółka.
- towarzyszka.
- przyjaciel.
W lekturach
Wiodły ją te brzozy drużki,
Toteż, gdy nikt nie patrzył, na postojach i popasach, watażka chwytał się za głowę i krzyczał: „Gdzie moja sława mołojecka, gdzie moja szabla-drużka?!".
Gładź drużkę jak po duszy, a bij jak po szubie.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.
- rozhoworz daw. ukr., dziś: розмова
- tumandaw.
- kiejgw.
- jenodaw., gw.
- lubodaw.
- czylidaw.
- kierzdaw.
- tedydaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.