doczesny
- tu: trwający tylko przez jakiś czas; chwilowy; czasowy.
- tu: sprawujący urząd tylko przez określony czas.
- związany z życiem ziemskim; przemijający.
- tu: przejściowy, czasowy.
W lekturach
Doczesną burzę w sercu jego wzbudzi,
…iów apelować — których jeśliby się okrutności bano, alboby to ustawiczne ich na urzędzie trwanie podejrzane było, niech doczesnymi sędziami będą; a gdyby już z onego urzędu wystali, toby wtenczas, jeśliby który na urzędzie wystąpił, niechaj by był karan.…
Nadto, te prawa zamieniają dobra dziedziczne w dobra doczesne.
A ona mi tłumaczy, że każdy może otrzymać to, o co prosi, ale że prosić należy jedynie o „dary duchowe", nie zaś o nabytki doczesne.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Grażyna — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.