czata
starop., wojsk., z tur. çete a. węg. csata, daw.
- gromada; tu wojsk.: oddział żołnierzy ubezpieczający lub dokonujący zwiadu.
- straż.
W lekturach
Owych uzbrojeń, powodem czat naszych
Co do czaty idącej w przodzie oddziału, niewiele z niej sobie robił, gdyż spodziewając się z góry, że tak będzie, rozkazał już poprzednio swym Żmujdzinom albo przepuścić ową straż spokojnie, albo też, gdyby ludzie z niej chcieli badać wnętrze boru, wyłowić ich…
Dziedziała przyniósł piernacz, a Doniec dostał rozkaz, by w dwieście koni odprowadził Skrzetuskiego do Kijowa i dalej aż do pierwszych czat polskich.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Hamlet — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.