Czytam Lektury

czaprak

  1. sukienna podkładka pod siodło, mająca chronić konia przed obtarciami.
  2. tkanina umieszczana pod końskim siodłem.
  3. przykrycie konia kładzione pod siodło.

W lekturach

Czapraki na nich — malinowe, siodła — złociste z terlicami.
Klechdy polskie, Bolesław Leśmian · Jan Tajemnik
Indianin prowadził za uzdę pięknego rumaka, na którym błyszczał złoty czaprak i złote siodło.
Klechdy sezamowe, Bolesław Leśmian · Baśń o rumaku zaklętym
A on objął ją wpół i począł szeptać jej coś do ucha, ale niedługo, gdyż po chwili odskoczyła od niego jak oparzona i ukrywszy między czaprakiem a wysokim siodłem spłonioną twarz, zawołała:
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział czterdziesty drugi
Pan Zagłoba wydobył zza cholewy sztuciec i podał go Helenie, następnie ułożył przed nią na czapraku pieczeń wołową i chleb.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XIX
— A ten bogaty czaprak na nim czy także mój?
Trzej muszkieterowie, Aleksander Dumas (ojciec) · Rozdział XXVII. Żona Atosa

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Klechdy polskie — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.