Czytam Lektury

buduar

daw., z fr., przestarz.

  1. pokój pani domu, przeznaczony do odpoczynku.
  2. pokój pani domu służący do odpoczynku.
  3. pokój pani domu służący odpoczynkowi.
  4. ozdobny pokoik kobiecy.

W lekturach

Na powitanie wyciągnęła rękę gestem damy siedzącej na szezlongu w buduarze, obojętnie, bez zdziwienia i uśmiechu.
Granica, Nałkowska, Zofia · 24
Sala jadalna była nie mniej bogato urządzona niż buduar, z którego właśnie wyszli.
Hrabia Monte Christo, Dumas (ojciec), Aleksander · 31. Włochy — Sindbad Żeglarz
Rzuca się więc jej ten okup i flirtuje wesoło w jej buduarze.
Menażeria ludzka, Gabriela Zapolska · Lewek
Pani Emilia, zaledwie przed kwadransem obudzona, piła w łóżku kakao, lecz dowiedziawszy się o przybyciu miłego sąsiada, prosić go do buduaru kazała, a sama pośpiesznie i ze staraniem, w biały, długi, bufami i koronkami okryty negliż przyoblekać się zaczęła.
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · V
W tym to miejscu dowiedziałem się o tajemnych przyczynach niektórych przypadków, co zadziwiły cały świat; jak jedna podwika rządziła buduarem, buduar rządził radą sekretną, a rada sekretna całym parlamentem.
Podróże Guliwera, Swift, Jonathan · Rozdział ósmy
Cztery z niej gabinety i dwa buduary,
Satyry, Ignacy Krasicki · Satyry, część pierwsza — Marnotrawstwo

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Granica — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.