kajet
daw., z fr. cahier, daw.
- zeszyt.
W lekturach
Bo mały Dik dał wszystkie książki i kajety niby do trzymania i zapomniał wymówić.
Elżbieta drżącymi palcami odwijała z papieru kajet i gramatykę.
Przysyłano lalki bez głów, harmonijki, które nie grały, zapisane kajety, połamane szczotki do zębów, loteryjki, gdzie brakowały numery, abażury z różowej bibułki, zakładki do książek, skórzane paski do łyżew, wypalone latarki elektryczne, pęknięte piłki, młotk…
Minister oświaty skarżył się, że dzieci źle się uczą, spóźniają się do szkoły, że chłopcy palą po kryjomu papierosy i wydzierają stronice z kajetów.
Ta zapłata moja jest w szkole u dzieci, u tych paniczów, u te panienki, co się uczą na książkę, co piszą na kajetu, nu.
Niosła zawsze pod pachą jakieś kajety, arkusze zapisane, książki, mapy.
Ale raz mu chłopiec umyślnie kajet atramentem zachlapał.
Maciuś kazał dać dziennikarzowi krzesło i on przez cały czas coś zapisywał do swego kajetu.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Król Maciuś na wyspie bezludnej — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.