kajet
daw., z fr. cahier, daw.
- zeszyt.
W lekturach
Bo mały Dik dał wszystkie książki i kajety niby do trzymania i zapomniał wymówić.
Elżbieta drżącymi palcami odwijała z papieru kajet i gramatykę.
Minister oświaty skarżył się, że dzieci źle się uczą, spóźniają się do szkoły, że chłopcy palą po kryjomu papierosy i wydzierają stronice z kajetów.
Ta zapłata moja jest w szkole u dzieci, u tych paniczów, u te panienki, co się uczą na książkę, co piszą na kajetu, nu.
Niosła zawsze pod pachą jakieś kajety, arkusze zapisane, książki, mapy.
Maciuś kazał dać dziennikarzowi krzesło i on przez cały czas coś zapisywał do swego kajetu.
— Chłopcy wydzierają stronice z kajetów i niszczą książki.
— Jak nauczyciele poprawiają kajety, zawsze czerwonym atramentem, a my musimy pisać czarnym.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Król Maciuś Pierwszy — tam to słowo pada najczęściej.
- jenodaw., gw.
- jenerałdaw
- markadaw.
- aeroplandaw.
- zostać siędaw. a. reg.
- kinematografdaw.
- morga a. mórgdaw.
- suchotydaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.