Czytam Lektury

zbyć

daw., starop., tu: 3 os. lp: zbędzie

  1. pozbyć się, stracić.
  2. pozbyć się, zgubić.

W lekturach

Brało go wówczas ziewanie, ciągoty, gorączka, i zapowiadał Maćkowi, że wróciwszy do zdrowia, pójdzie znów na koniec świata, na Niemców, na Tatarów — albo na inną podobną dzicz — byle zbyć życia, które mu cięży okrutnie.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział czterdziesty trzeci
Daleko już byli od chałupy i wieś prawie im znikała z oczu, kiedy kocisko między chaszcze i pokrzywy wpadłszy, jęło się tarzać po nich, by z grzbietu zbyć ciężaru, który mu dokuczał.
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Wyprawa Podziomka
Któregom zbyła prze me głupie sprawy.
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Pieśń VI (Acz mię twa droga, miła, barzo boli...)
— pyta rezolutnie Skrobek, który już zupełnie tego pierwszego strachu zbywszy, dobrej myśli począł być.
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Król Błystek opuszcza Kryształową Grotę
Jako ptak, kiedy towarzysza zbędzie,
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Pieśń XVII (Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi...)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.