zawdy
gw., daw., daw. a. gw.
- zawsze.
W lekturach
Ochotnie on to zawdy robił i z niemałymi przekpinkami, ale dzisia było mu czegoś na sercu ciężko.
Lipce ano siedziały z obu stron stawu jak przódzi, jak zawdy chyba od początku świata, całe w sadach rozrosłych a w opłotkach.
Już on nieżyw — to wrócisz tu na wyspę zawdy
Zawdy ludzie króbki robili, jedle na nie ścinali, a las stoi.
— Nad narodem zawdy musi ktoś górować, co ma rozum i moc, i poczciwe baczenie.
Jak to iść, wszyćko ciepnąć, ostawić dom, dzieci, ziemię, wieś i w tyli świat, na zawdy!
Czy moje łoże stoi tam, gdzie stało zawdy,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.