zarno
gw.
- zaraz, od razu.
W lekturach
a granula zarno się jęła pokładać, a porykiwać, a stękać, żem do chałupy przygnał...
— Juści, zarno po ojcowym pochowku pojechałam, ale powiedzieli w urzędzie, co go puszczą dopiero za tydzień, to niby we środę.
— Niech ino szkło brzęknie, to was zarno grzysi ponoszą — mruknęła Dominikowa, zabierając się do opatrzenia głowy chorego.
Powiedziałam i zarno w te pędy po was, no i tyla!
— Zarno się ona pocznie wynosić a nos zadzierać, obaczycie!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.