wszędy
gw., daw., gw., daw., starop.
- wszędzie.
W lekturach
Wszyćko tam stojało na rozcież wywarte, ale wszędy leżała niezgłębiona cichość śpiku.
Tyleż tędy, co wszędy, szedł z nimi pospołu.
Chciałyby z tym się popisywać wszędy,
A ono wszędy ciśnie: błąd wiek człowieczy.
Oszaleć — bo wszędy czuję
Była wszędy, o wszystkim pamiętała i na wszyćko miała sposobną radę.
Wieczór był cichy, nagrzany i sielnie rozgwiaździony, skroś drzew błyskały światełka chałup, staw mruczał niekiedy jakby wzdychając, a wszędy pod ścianami przechładzali się ludzie.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.