wonczas
daw., starop.
- wówczas, wtedy; tu: kiedy nastanie czas (zagrożenia bezpośredniego, wojny).
- wówczas, w tym czasie.
W lekturach
Nie ostali sami, a choćby i ostali, pan wonczas i jeść nie mógł o swej mocy.
Wonczas już próżny rozmysł, bo już abo się bić,
Wonczas powinienem był wielbić ich, gdyż mogąc, nie uczynili mi nic złego.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.