wirydarz
starop., daw., z łac., z łac. viridarium : ogród, zieleniec
- ogród umieszczony w wewnętrznym dziedzińcu budynku, najczęściej klasztornego.
- mały ogród ozdobny, przeznaczony do przechadzek.
- dziedziniec, ogród.
W lekturach
na róże, pozrywane w wirydarzu wiosny!
Nade wszystko, nad piękność, dobroć i rozum kochał w niej swoją czy jej miłość, ów zaklęty wirydarz, gdzie człowiek wchodzący zdobywał nadziemską zdatność pojmowania wszystkiego.
— „Jakoż prędzej niebotyczne cedry zajadłym czas zębem skosi, prędzej kwitnące zwiędnieją laury, aniżeli rozkwitła w serdecznych wirydarzach przyjaźń jakiejkolwiek podpadnie alteracji..."
Na koniec szwedzkie tylne szeregi poczęły wysuwać się z opłotków na obszerniejszy wirydarz przed kościołem i dzwonnicą, a za nimi wysunęły się przednie.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Hymny — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.