warchoł
daw.
- siejący zamieszanie hulaka a. przestępca.
- tu: raban, hałas.
W lekturach
Trudno było i tak zrozumieć, co zaszło, gdyż warchołowie pograniczni, tak poddani księcia, jak i Zakonu, czynili wzajemne na się napady latem, nie zaś zimą, gdy śniegi zdradzały ich ślady.
Szczęściem de Lorche dowiedział się o mnie od Arnolda i okrutnego zaraz narobił warchołu.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.