Czytam Lektury

tużurek

daw., z fr. tout jour : każdego dnia, codzienny

  1. surdut codziennego użytku; element męskiego stroju w II połowie XIX w., pełniący rolę dzisiejszej marynarki, ale sięgający do połowy uda.
  2. rodzaj czarnego surduta męskiego na dwa rzędy guzików, przywdziewanego szczególnie na uroczystości.
  3. długa, dwurzędowa marynarka, noszona na przełomie XIX i XX w.

W lekturach

Jednocześnie jakaś kwiaciarka przypina mu różę do tużurka, a roznosiciel gazet kładzie przed nim „Figaro".
Lalka, Bolesław Prus · II. Szare dnie i krwawe godziny
Czarne tużurki mieszały się tutaj z surdutami z białego płótna, obok szarych kurt samodziałowych jaśniały ubrania z kanarkowej dymki, wśród ciemnych, długich kapot, które nosili najstarsi, na kształt równo ociosanego krzaku zieleniał trawiasty surdut Starzyńsk…
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · III
Każda para spodni, każdy tużurek lub kamizelka były numerowane i zapisywane do rejestru, z zaznaczeniem pory roku, w której powinny zostać użyte.
W osiemdziesiąt dni dookoła świata, Verne, Jules Gabriel · Rozdział II. Ideał Obieżyświata

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.