Czytam Lektury

turbacja

daw., daw., gw., gw.

  1. trudna sytuacja bądź zmartwienie nią.
  2. kłopot, niepokój, zmartwienie.

W lekturach

Turbacje gryzą barzej wszystkiego.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · I
Że już nieraz i rozum odchodzi z turbacji!
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · III
Ale wszelka turbacja łatwo do ciężkiej niemocy może ją przywieść, zdrowie zaś jej więcej dla całego Królestwa znaczy niżeli dziesięć głów rycerskich".
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział piąty
„Nie trujże sobie serca turbacją daremną;
Odyseja, Homer · Pieśń trzynasta
Antek tak był przejęty turbacjami, że wyszedłszy z księżego podwórza dopiero przypomniał sobie Jagusię i spiesznie do niej poleciał.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V
Co go ta obchodziło cudze, mało to jeszcze miał swoich turbacji?
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.