świetlica
daw.
- pomieszczenie w chatach służące do zebrań, życia towarzyskiego; jasno oświetlone, stąd nazwa.
- jasna izba w chacie chłopskiej; także: reprezentacyjna, gdzie m.in. przyjmuje się gości.
- tu: pomieszczenie, pokój jasno oświetlony i służący do spotkań towarzyskich.
- mowa o kobiecej komnacie na piętrze domu, gr. thalamos.
W lekturach
Niewysoko jeszcze słońce podniosło się na niebie, gdy Witold wbiegł do świetlicy Fabiana, w której dokoła śniadania zgromadziła się spora gromadka weselników, którzy jeszcze do domów swoich nie odjechali.
Jeden tylko co najstarszy Skrzat uchylił na moment drzwi komory i do świetlicy przez szparę zajrzał.
Weszła Helena z wonnej wychodząc świetlicy,
Noc listopadowa; w chacie, w świetlicy.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Nad Niemnem — tam to słowo pada najczęściej.
- kontentdaw.
- marsmit. rzym.
- alteracjaprzestarz.
- kosadaw.
- ordynekdaw.
- wchodowydaw.
- wschodydaw.
- ptastwodaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.