starunek
daw., gw., daw.
- opieka, troskliwość; tu: leczenie, opatrzenie ran.
- staranie, opieka.
W lekturach
Ale na darmo poszły starunki, próżne już były wszelakie pomoce i zabiegi — trup ci to był jeno, zimny trup człowieczy.
Pojedziemy wolno razem z księżną i dworem, żeby wam starunku nie zbrakło.
— Wziąć go, dać mu wszelki starunek.
O was, Maćku, będzie dziewka miała taki starunek jak o ojcu, a w chorobie babski starunek od innego lepszy.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.