rzekąc
starop., daw., gw.
- forma imiesłowowa; dziś: mówiąc.
W lekturach
A rzekąc: «Już tu chcę cirzpieć
A co bym powiedział, gdyby mi drogę zastąpili ojcowie, rzekąc: „Lo Boga, Józek, kaj my cię będziemy szukali, jak nam w czyścu bardzo dopiecze, i czy twój pacierz trafi do naszych grobów, kiedy się wyprowadzasz gdzieści na koniec świata?...".
A rzekąc: «Aza wy nie wiecie o tym,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Legenda o św. Aleksym — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.