Czytam Lektury

rychło

daw., gw., daw.

  1. szybko, niebawem, nagle.

W lekturach

Rychło się jednak uwinęli z jadłem i zaraz poszli spać do stodoły, kaj już naniesła im Hanka do sąsieka pierzyn i poduszek.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · IV
W tych warunkach trzeba było bardzo być ostrożnym, żeby dwaj sprzymierzeńcy rychło nie zmienili się w wrogów.
Król Maciuś Pierwszy, Korczak, Janusz · Król Maciuś Pierwszy
— Hale, bogać ta, kiej rychło sprzykrzyła mi się taka nauka, że przycapiłem ścierwę w jakimś kącie i tak mu pysk wyrychtowałem, jaże spuchnął niby bania.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.