pytel
gw.
- drobne sito, przez które w młynie odsiewano mąkę od otrąb; trzepać na pytel : szybko i mechanicznie.
- tu: rodzaj mąki, kilkakrotnie zmielonej, dokładnie oczyszczonej i przesianej.
- worek muślinowy, przez który przesiewa się zmieloną mąkę.
W lekturach
— Dzień kiej wół, pora na robotę — szepnął, przeciągając koście, i klęknął pod krzyżem do pacierza, ale nie trzepał na pytel, jak to zawdy robił, bele jeno zbyć, a dużo nawzdychać, a w piersi się nagrzmocić i tyla się nażegnać, jaże kulas zdrętwieje; dzisiaj b…
Śpiewali ta jeszcze coś niecoś, ale już wszystko szło na rzadki pytel, bo utrudzeni byli.
Wrzeszczał, rzeczywiście, na cały tamtejszy kraj — każde jego słowo przekrzykiwało wszystkie „korce", tryby, walce, palce i pytle, gadające rzecz swoją.
Wolę za to kazać zemleć na pytel pszenicy.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.