pułap
daw.
- najwyższy poziom lub stopień czegoś; tu: drewniany strop, sufit.
- drewniany strop albo sufit.
W lekturach
…iewiska; po drugie, że nie zlecisz swym odźwiernym, aby mnie obili rózgami; po trzecie zaś, że nie każesz mnie powiesić na pułapie mej własnej chałupy!…
Cały pułap śpiewa!
Wzrok jej padł naprzód na pułap i zatrzymał się na nim długo, po czym obiegł całą komnatę.
Z pięćdziesięciu salcesonów, zawieszonych u pułapu, zostało zaledwie dziesięć.
Po kątach śmiecie leżą, u pułapu brudne pajęczyny, komin niepodlepiony, popiołu pełno przed nim, ława i stół nieschludne, ściany odrapane.
Już i do garnka, nad pułapem w słomę zakopanego, nieco grosza odłożył.
U pułapu, po ścianach, na ubitej ziemi, w koszykach, w płachtach, w wiązkach, w snopach całych — nic, tylko zioła!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.