Czytam Lektury

przódzi

gw., daw., gw., daw.

  1. przedtem, wcześniej.

W lekturach

— A przódzi to ino wiedział krzyczeć: „Z drogi, chamie, bo batem!".
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · I
Lipce ano siedziały z obu stron stawu jak przódzi, jak zawdy chyba od początku świata, całe w sadach rozrosłych a w opłotkach.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · I
— Poczekaj, pójdę w pole do roboty, to zarno będę jak przódzi.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · IV
— A tam, kaj było przódzi!
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V
A takiś przódzi był zły!
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.