Czytam Lektury

powodować

daw.

  1. tu: prowadzić, kierować.
  2. dziś: powozić.

W lekturach

Siedź i skromnie się moim powoduj rozkazem,
Iliada, Homer · Księga I
byli to silni, jurni szatani o ognistych ślepiach, którzy rządzili i powodowali ludźmi — ludźmi, mówię wam.
Jądro ciemności, Conrad, Joseph · I
Nie chciał jednakże odmówić mu pomocy i pozwolił mu przysiąść się wraz ze skrzyniami, które okazały się dziwnie lekkie, na luźnego konia, którego powodował Czech.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dziewiętnasty
Jeńców prowadzili Tatarzy na smyczach, inni powodowali zdobyczne konie.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XI
Cezar, mając przy sobie Tygellina i Chilona, którego przerażeniem pragnął się zabawić, sam powodował końmi i jadąc noga za nogą, spoglądał na płonące ciała, a zarazem słuchał okrzyków ludu.
Quo vadis, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział sześćdziesiąty drugi
Może powodowała mną nieświadoma lojalność, a może było to wypełnienie owej ironicznej konieczności, która się czai w zdarzeniach ludzkiego życia.
Jądro ciemności, Conrad, Joseph · III

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Jądro ciemności — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.