poredzić

— jęknęła wreszcie, wtapiając w niego zestrachane, nieprzytomne oczy; strach ją chycił za gardło i serce jakby się zakrzepło na lód, że ledwie dychać poredziła.

Hanka prasnęła motyczką i porwała się kiej ptak do lotu, ale się w mig opamiętała, opuściła podkasany wełniak i chocia ją ponosiło, chocia serce się tłukło, że tchu brakowało i ledwie poredziła przemówić, rzekła spokojnie jakby nigdy nic:

— bronił się trąc oczy kułakiem i srożąc brwie, ale bo to poredził się przemóc, bo to mógł zdusić w sobie kuntentność, która go przepalała?

— No, to niech kto drugi spróbuje, obaczymy, czy poredzi!

— Kaźmirz z Modlicy umiał se poredzić...

— krzyknął w sad — a pódzi no do nas; przyszedł Boryna, to może ci co poredzi...

— skarżyła się boleśnie i tak pełna niezgłębionego żalu, że już nie poredził się bronić.

Bym poredził, to bym ci jeszczek dołożył!