pofolgować
daw., gw., daw.
- ulżyć, popuścić; pozwolić sobie na swobodę.
- przestać się ograniczać, tu: dać spokój.
- ulec swoim emocjom, ulżyć sobie.
- potraktować łagodniej.
W lekturach
Pofolgował se Jezusiczek we złości, pofolgował, no, żeby się tak zawziąć na jednego głupiego chłopa.
Pofolgowawszy
— Byłem u kasztelana krakowskiego, bo jakem się dowiedział, że Lichtenstein wyjechał, myślałem, że ci pofolgują.
A więc łzom tym pofolguj, nie wzdychaj już więcej!
— Niech se jeno człowiek raz jeden pofolguje, a już się tak pokuma ze złem, co go i śmierć nie rozdzieli!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.