Czytam Lektury

plenipotent

  1. pełnomocnik, osoba upoważniona do działania w czyimś imieniu; tu: pełnomocnik właściciela majątku ziemskiego, zarządzający tym majątkiem.

W lekturach

A jedyną osobą, z którą należało się liczyć, był pan plenipotent Czechliński, człowiek, którego nic tu nie obchodziło, obrabiał bowiem przy wojnie i polityce własne sprawy, dalekie nie tylko od losów Boleborzy, ale i całego klucza.
Granica, Nałkowska, Zofia · 1
— Pan Rzecki, plenipotent gospodarza...
Lalka, Bolesław Prus · I. Pamiętnik starego subiekta

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Granica — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.