Czytam Lektury

pątnik

daw.

  1. pielgrzym.
  2. wędrowiec.

W lekturach

Za nimi, pod ścianą, siedziało rzędem na ławie sześciu pocztowych, w tym dwóch rybałtów i jeden pątnik, którego łatwo było rozeznać po zakrzywionym kiju, obońce u pasa i po małżowinach naszytych na ciemnej opończy.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział piętnasty
Lub też zszedłszy się w drodze z samotnym pątnikiem,
Odyseja, Homer · Pieśń siódma

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.