oracja
- dawn. ozdobna mowa, uroczyste przemówienie; tu w znaczeniu ironicznym.
- uroczysta przemowa.
W lekturach
Cała błazeńska oracja
I o czynieniu oracyj przy pogrzebie.
Inny byłby naprzód z oracją się popisał, a potem do konfidencji przystąpił, ja zaś od konfidencji zacząłem...
Ogromny chłop w żółtym kożuchu zmiótł „wściekłą czapą" pył spod jego nóg w głębokim pokłonie, odgarnął pięścią włosy z czoła, wyprostował się i zamierzał rozpocząć orację.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Faust — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.