Czytam Lektury

ochędożny

daw., gw., daw., starop.

  1. porządny, umiejący utrzymać porządek.
  2. schludny, czysty.
  3. zadbany.

W lekturach

Cóż z tego, że mu służyła jak mogła najwierniej, że już jadło miał wybrane i na porę, w chałupie ochędożny porządek, że gospodarka szła jak najlepiej, kiej cięgiem był zły, chmurny, o bele co poniewierał i dobrego słowa jej nie dawał.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V
— Kto-li bo masz się żenić, czyli uxorem wybierać, masz baczyć, aby była bogobojna, dobrych obyczajów, gospodarna i ochędożna, co wszystko, oprócz Ojców Kościoła, jeszcze ci i pewien pogański mędrzec imieniem Seneka poleca.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział szesnasty
Koń przez grzeczność chciał, żebym ja pierwszy wszedł do wielkiej, bardzo ochędożnej sali, gdzie za wszystkie sprzęty był tylko żłób i drabina.
Podróże Guliwera, Swift, Jonathan · Rozdział drugi
Ochędożne, posłuszne, karne, niepieszczone,
Treny, Jan Kochanowski · Tren XII. (Żaden ojciec podobno barziej nie miłował...)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.