obaczyć

wypuścił gołębicę

Zbliż się, a wnet obaczysz

Dalej obaczym, co począć«.

Sam to naród nieduży: jak Krasnoludek but chłopski obaczy, staje, otwiera gębę i dziwuje się, bo myśli, że ratusz.

Stróża zamknionej panny; bo ta obaczyła,

Idź waść i obacz one kamionki dokoła moich pól!

Obaczywszy je, Koszałek-Opałek posunął się ostrożnie wzdłuż płota i stanąwszy za krzaczkiem tarniny — słuchał.

Odtąd już ich nie widują ludzie, chyba w nocy, a we dnie to chyba dzieci małe obaczyć je mogą, jako i wy mnie widzicie.