Czytam Lektury

nukać

daw., gw.

  1. o głosach, wydawanych przez niektóre zwierzęta.
  2. rechotać; przynaglać, namawiać.

W lekturach

Zmierzch się czynił luby, pachnący bowiem a chłodnawy, niebo wisiało jeszcze całe w bladym złocie zachodu, z pól niesły się strzykania koników i głosy przepiórek, a po rowach i bagnach sennie nukały żaby.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · III
…hło, a struny jakby tchu nabierały, wtedy nieprzeliczony żabi chór podnosił rechotliwe głosy i grał zgodliwym skrzekiem i nukaniem przeciągłym.…
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · VIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.