Czytam Lektury

młaka

  1. podmokły, zabagniony, zwykle też zatorfiony obszar, na którym występuje utrudniony odpływ wód a. wypływ wód wokół źródła.
  2. bagno.

W lekturach

Dziewanny, psi rumianek i końskie szczawie bujnie się pleniły po wzgórkach, a kaj niekaj z trudem wynosiła się pokręcona sosenka, to kępa olch lub jałowców, zaś po dołkach i młakach sitowia i trzciny burzyły się kiej młode bory.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · VI
I naszych kupę z Bogdańca, co im konie w młace polgnęły, psubraty z kusz wystrzelali...
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział ósmy
Szeptający spomiędzy korzeni, z podmokłego mechowiska, ukryty między ziołami ponik leśny tu i ówdzie rozkisał w młakę.
Popioły, Stefan Żeromski · Góry, doliny

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.