minstrel
ang. minstrel , fr. ménestrel, daw.
- śpiewak, rybałt; średniowieczny popularyzator pieśni trubadurów (poetów i muzyków tworzących lirykę prowansalską) w XIII–XIV w. w Europie Zachodniej; niektórzy minstrele byli rezydentami na dworach, inni wędrowali od miasta do miasta, niekiedy również pisali własne utwory.
- średniowieczny wędrowny śpiewak i recytator poezji.
- śpiewak, poeta.
W lekturach
Przy pełnych kielichach śpiewają minstrele,
Minstrelów hymny i piękności względy
Opiewali ją też minstrele na wszystkich dworach Europy; zjeżdżali się do Krakowa rycerze z najodleglejszych ziem, by widzieć tę polską królowę, kochał ją jak źrenicę oka jej własny naród, któremu przez związek z Jagiełłą przymnożyła potęgi i sławy.
Śniąc o drogich zawczasu minstrelach i skaldach,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Dziady, część III — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.