mimo

Patrząc mimo oszalałego sternika, który potrząsał pustą strzelbą i wrzeszczał w stronę brzegu, dostrzegłem niewyraźne ludzkie postacie; biegły zgięte we dwoje, skakały, sunęły jedna za drugą, widzialne tylko częściowo i znikające niebawem.

Jurand przejechał mimo, czyniąc znak krzyża, zbliżył się do przekopu i stanąwszy w miejscu, w którym nad bramą wznosił się most zwodzony, uderzył w róg.

Nieraz przechodził mimo niej, nie widząc wśród stosu desek przyczajonej postaci, która śledziła go smutnym, przygasłym wzrokiem.

A właśnie drwal mimo niego szedł.

…o, iż ani żywym być, ani urzędu swego używać może, jeśli do wszystkiego ciała nie będzie przyłączon; także też żaden obywatel mimo rzeczpospolitej nie może dobrze żyć ani urzędowi swemu albo powinności swej dosyć czynić.…

Telemach przeszedł mimo tej gaszej gromady

Ludzie do czółen ciągnęli mimo i jedni mu głowami kłaniali, drudzy, tylko popatrzywszy nań, szli sobie dalej.

Jechał po kilku dni tenże człowiek mimo ono miejsce, ano chłopa onegoż znowu wieszą.