miedza
- pas ziemi nieuprawnej ciągnący się wzdłuż dwóch pól i oddzielający je.
- wąski pas ziemi, który oddziela od siebie pola uprawne.
- pas nieuprawnej ziemi oddzielający pola.
- pas ziemi rozdzielający pola uprawne.
W lekturach
Wrony łaziły bruzdami wydziobując glisty, zaś gniady źrebiec, szczypiący trawę po miedzy, rwał się raz po raz do klaczy łakomie, sięgając matczynych wymion.
Weź kwiaty w jedną rękę, a w drugą weź miedzę,
Krew podziemną płynie miedzą...
Jest żniwo, to na miedzy taki sobie siądzie i buja dziecko w płachcie, u gałęzi wierzbowej uwiązanej, żeby dobrze spało, a matce, zgiętej z sierpem na zagonie, w pracy nie wadziło.
Owszem, chwilami zrywał się wiatr zachodni i zaplątany między zeschłe badyle na miedzy świstał mu w ucho:
Jeden tylko płowy chomik, zamieszkujący niewielką norkę ziemną na pobliskiej miedzy, do gwarów tych się nie mieszał, skrzętnie pracując dzień cały, aby za letniej pogody zgromadzić zapas żywności na ciężką zimową porę.
Ale na wąskiej miedzy, która je od olszyny dzieliła, rosły tu i ówdzie krzaki głogu osypanego różowym, delikatnym kwieciem.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.