Czytam Lektury

mało wiele

gw., daw., gw.

  1. niewiele, niezbyt wiele.
  2. niewiele, trochę.
  3. trochę, niedużo.

W lekturach

Kopta no, ludzie, kopta, bo do wieczora mało daleko, a ziemniaków mało wiele!
Chłopi, Część pierwsza - Jesień, Reymont, Władysław Stanisław · I
Kowal jeno gruchnął rechocącym śmiechem i poleciał, a one ostały, pogadując już mało wiele o różnościach, a coraz ciszej i senniej, jakby z tych ciężkich turbacji albo samego gorąca, co już doskwierało zgoła nie do zniesienia.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · I
— Ty piołunie, gorzkie ziele, narwę ja cię mało wiele!
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Modraczek i jego uczeń
— odparła zwijając się kole nich i mało wiele sama pojedając.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · IV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.