Czytam Lektury

łyk

daw., pogard.

  1. pogardliwie: mieszczanin.
  2. mieszczuch.

W lekturach

„Niech raz te łyki oduczą się wyzywać nas...” — mówił sobie baron.
Lalka, Bolesław Prus · XIII. Wielkopańskie zabawy
Dobre to sobie jest dla stangretów, lokajstwa, łyków i wszelkiej gawiedzi z miasta.
Popioły, Stefan Żeromski · W Warszawie pruskiej

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.