Lach
z ukr.
- właśc. Lech, mityczny praojciec polskiego narodu; Lachami nazywano niekiedy dawniej Polaków, np. na Ukrainie.
- Polak.
W lekturach
Więc pierwsza na czele miała Grafa Skir, który utrzymywał stronę tych, co się przebiorą w kontusze i nazywać się będą szlachtą, jakby z Lachem na nowo przybyli do kraju pustego.
Od lat całych krążyły już wieści o wielkiej wojnie z pogany, której król chciał, by dobrym mołojcom łupu przysporzyć, ale Lachy nie chcieli — a teraz te wszystkie wieści pomieszały się ze sobą i zrodziły w głowach ludzkich niepokój i oczekiwanie czegoś nadzwyc…
Trafił się nawet między siódmoklasistami „wieszcz-Polaczek", który tłumaczył rymami na rosyjskie utwory Vajansky'ego oraz innych „panslawistów" urągające Lachom, a wreszcie i sam począł w tym guście brzdąkać na swej własnej lirze.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Anhelli — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.