kunktator
łac. cunctator
- osoba celowo z czymś zwlekająca, przesadnie ostrożna.
- człowiek zwlekający umyślnie z działaniem.
W lekturach
A zaraz po sposobie prowadzenia chorągwi można było poznać, iż wojewoda, choć ciężki i kunktator, bo wiekiem przygnieciony, przecie żołnierz jest doświadczony i mężny.
Owych „polepszycieli", oględnych „poprawiaczów", ostrożnych kunktatorów nienawidził z całej duszy.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Ogniem i mieczem — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.