Czytam Lektury

kuma

daw., daw. pot.

  1. daw. matka chrzestna w stosunku do rodziców dziecka i do ojca chrzestnego (i odwrotnie: matka dziecka w stosunku do rodziców chrzestnych); pot.: sąsiadka, dobra znajoma.
  2. przyjaciółka, koleżanka.
  3. chrzestna lub sąsiadka.

W lekturach

Leżały nieco w dole nad ogromnym stawem, modrzącym się kiej lustro spod białawej a leciuchnej przysłony; obsiadły wodę kręgiem niskich, szerokich chałup, co jak kumy w sobie wielce podufałe, przysiadły w sadach jeszcze nagich.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · I
— Co też to kuma mówi, Jezus kochany — to jest takie przywitanie człowieka?
Granica, Nałkowska, Zofia · 15
— Czy też kuma
Kwiaty polskie, Tuwim, Julian · Rozdział drugi
— Nie puszczaj go z dobrej woli, kumo, jeśli w Boga wierzysz, bo ci twego chłopaka nie oddadzą, a talary to prawie próchno i tyle!
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Wyprawa Podziomka
Jakże mówicie, kumo?
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · U królowej Tatry

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.