krom
daw., starop.
- bez, oprócz.
- prócz.
W lekturach
lecz nic po nich krom klęski i zła nie zostaje!
Który nic nie masz, krom rześkości ducha,
I Atryd żonę weźmie krom wszelkiej zatargi».
Krom jednej rzeczy nic nie wie stanowczo.
Co się cała zieleni, krom czerwonych brzegów.
Bo krom nauki wiela rzeczy zawikłane przyczyny żadnym sposobem odwikłane, a na jaśnią okazane być nie mogą.
Ufam swym bogom, że i krom twej łaski
Krom niego, miał trzech innych: Eurynomos bawił
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Faust — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.