komornik
daw.
- chłop nieposiadający gospodarstwa ani domu, opłacający własną pracą swój pobyt w domu innego, bogatszego chłopa a. właściciela ziemskiego.
- tu: bezrolny chłop, mieszkający w cudzej chacie.
- bezrolny chłop, mieszkający w cudzym domu.
W lekturach
A ludzie wchodzili i wychodzili bez przerwy — szli gospodarze i komornicy, szły kobiety i dzieuchy, szli starzy i młodzi — całe Lipce tłoczyły się w izbie i w sieniach, zaś do okien cisnęło się tyla dzieci i tak swywoliły, jaże Witek, nie poredząc ich rozegnać…
A do tego zawziął się na cały naród, że ni jednego komornika ze wsi do roboty nie zawołał.
Wypadki te wywołały dużą zmianę w życiu chłopa: dokupił krowę i wieprza i począł wynajmować komorników do robót około swej ziemi.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.