kibić
daw., przestarz.
- talia.
W lekturach
— Do ramienia mi dostaje, gdy kibić prostując, głowę na karku wygodnie osadzi — wytłumaczył Dziura.
…ianą suknię, bardzo skromną, która jednak wybornie uwydatniając jej kształtną i silną, w ramionach szeroką, a w pasie cienką kibić zdradzała znajomość żurnalu mód i rękę biegłego krawca.…
Z Artemidy kibicią i wzrostem jak ona;
Kibić miała wysmukłą, kształtną, pierś powabną,
Ze swą kibicią prostą, wysmukłą, o wdzięcznej linii biustu i ramion, która nadawała jej z daleka pozór pierwszej młodości, z ogorzałą cerą twarzy, silnie odbijającą od zawiązanej na szyi białej chustki, ze ślicznym warkoczem jasnych włosów, niedbale z tyłu gło…
Miała na sobie czarną suknię, bardzo prostą, której gładka spódnica i obcisły stanik szczuplejszą nieco czyniły jej zbyt silną i rozrosłą kibić.
Powłóczystą i cienką, spięła kibić gładką
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Nad Niemnem — tam to słowo pada najczęściej.
- kontentdaw.
- marsmit. rzym.
- gumnoprzestarz.
- alteracjaprzestarz.
- kosadaw.
- ordynekdaw.
- wchodowydaw.
- wschodydaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.