karabina
- dziś popr. forma D. lp: karabinu.
W lekturach
I tak nam na odjezdnym powiedział: dobry żołnierz nogi ma do marszów, ręce do karabina, oczy do patrzenia, uszy do słuchania, a język na to, żeby go trzymać za zębami, dopóki ich łyżka nie otworzy z zupą żołnierską.
Ujrzeli wreszcie, że zdzierają mundury oficerskie z tych, którzy je męstwem w bitwach przed oczyma dwu armii zdobyli, wiążą dłonie do lufy karabina, żeby puszczać przez kije.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Król Maciuś Pierwszy — tam to słowo pada najczęściej.
- jenodaw., gw.
- doktór
- wiorstaz ros.
- jenerałdaw
- tłomaczyć
- kajetdaw., z fr. cahier
- wytłomaczyć
- markadaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.