Czytam Lektury

kantar

  1. rodzaj skórzanej uzdy bez wędzidła, z kółkiem u dołu do przywiązania łańcucha.

W lekturach

Nie skutkował ani bat, ani biczysko, ani kłucie, ani głaskanie i posiepywanie za kantary.
Popioły, Stefan Żeromski · Wiosna
Zanim wszakże cokolwiek przedsięwziąć zdołał, machinalnie zbliżył się do zmordowanych koni swoich i zaczął jednemu z nich zdejmować kantar ze łba i ściągać chomąto, jakby z zamiarem puszczenia na wolność tych towarzyszów niedoli.
Rozdzióbią nas kruki, wrony, Żeromski, Stefan · Rozdzióbią nas kruki, wrony
Dwaj Beduini oraz Chamis i Gebhr zeskoczyli na ziemię, aby trzymać zwierzęta za postronki przywiązane do kantarów pod ich szczęką dolną.
W pustyni i w puszczy, Sienkiewicz, Henryk · ROZDZIAŁ VIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Popioły — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.